„Ef
ég skyldi einhverntíma komast í vandræði
þá vildi ég vera meðal ítala.“
- Halldór Laxness.
Lestu meira um hvernig íslensk skáld hafa
ort og skrifað
um Ítali og Ítalíu.
UMSAGNIR
„Við
erum búin að vísa mörgum í
hús til ykkar því af þeim vefjum
ítölskum sem við skoðum þá
held ég að ykkar geri betur en flestir að
vísa til vegar á Ítalíu og
ekki síst í Róm.“
„...hagnýtur
og
hentugur vefur sem fær nánast fullt hús
stiga út á upplýsingagildið
og skemmtilegheitin ...“
„Við
prentuðum út margar síður af þessum
snilldarvef og notuðum sem biblíu á
10 daga ferðalagi okkar um Róm.“
Flavíusfeðgar ríktu í Rómaveldi árin 69 - 96 e.Kr. og tóku við völdum af ætt Júlíusar og Kládíusar sem hafði runnið sitt skeið á enda með Neró.
Flavíusfeðgar, Vespasíanus, Títus og Dómitíanus, ríktu í Rómaveldi árin 69 - 96 e.Kr. og voru óhemju framtakssamir. Þeir tóku við völdum af ætt Júlíusar og Kládíusar sem hafði runnið sitt skeið á enda með Neró. Þeir voru dugmiklir stjórnendur og byggðu heilmikið í Róm. Þeirra þekktasta verk er án efa Hringleikhúsið í Róm, Kólosseum.
Títus Flavíus Vespasíanus var af almúgafólki kominn, en hafði unnið sig upp til æðstu metorða innan hersins. Hann hafði herjað á Bretlandi, verið landstjóri í Afríku og barið niður uppreisn í Júdeu fyrir Neró. Valdataka hans var mjög til marks um breytta tíma í Róm. Nú var settur til keisara utanbæjarmaður, herstjóri af lægri stigum - og ekki af lífvarðasveitum keisaraembættisins, eins og raunin var orðin í tíð Kládíusar og Nerós, heldur í umboði og krafti skattlandshers. Vespasíanus ríkti í áratug og dó eðlilegum dauðdaga á æskuheimili sínu í Reate.
Svo varð einnig um eldri son hans og nafna, Títus, sem aðeins náði að verma valdastólinn tæp tvö ár, en þótti einstaklega vænn keisari og hæfur stjórnandi. Hann tók þó Gyðinga engum vetlingatökum þegar faðir hans hafði falið honum að berja að fullu niður uppreisn þeirra í Jerúsalem. Borgin helga var þá jöfnuð við jörðu og rænd gersemum sínum. Títusi til heiðurs og herferðinni var reistur sigurbogi sunnan Rómartorgs og við hann kenndur. Á lágmyndum innan í boganum má m.a. sjá hermenn halda á sjöarma kertastjaka, tákni hinna guðsútvöldu ætta.
Nú var röðin komin að yngri syninum. Dómitíanus þótti hefja keisaratíð sína afskaplega vel og vera röggsamur stjórnandi. En svo þótti óstjórn hans vera orðin óþolandi á hinum seinni árum (og voru Rómverjar þó flestu vanir) að jafnvel eiginkona hans, Dómitía, er grunuð um að hafa átt þátt í morði hans. Þá var svo komið að keisarinn vildi láta ávarpa sig sem Herra og guð (Dominus et Deus) og var þá öðruvísi farið en föður sínum sem hafði svo mælt þegar hann fann dauðan nálgast: Æ, nú held ég sé að breytast í guð (þá var til siðs að taka látna keisara í guðatölu).
Títus Flavíus Dómitíanus var tekinn til keisara árið 81 og ríkti næstu fimmtán árin, til 96. Hann hélt áfram uppbyggingu borgarinnar og lét klára þær byggingar sem faðir hans og bróðir höfðu byrjað á og bætti sjálfur um betur. Auk þessa lét hann gera við eða endurreisa eldri byggingar - þ.á.m. Algyðishof Agrippu (Panþeon) sem brann í eldunum 82 og átti eftir að brenna aftur áður en Hadríanus endurbyggði svo rammlega að það hefur staðið fram á þennan dag. Dómitíanus lét byggja enn eina keisarahöllina á Palatínhæðinni og þótti engin smásmíði. Varð hún opinbert aðsetur keisaranna næstu þrjár aldirnar, fram að falli Vestrómverska ríkisins 476. Höll þessi er ein af helstu fornminjum sem sjá má á Palatínhæð nú til dags.
Dómitíanus keisari heldur í stríð Lágmynd frá því um 80-90 e.Kr. Dómitíanus er sá fjórði frá vinstri, en höfuð hans var höggvið í burt og höfuð Nerva sett í staðinn þegar sá fyrrnefndi féll í ónáð (damnatio memoriae). Keisaranum til trausts og halds eru gyðjurnar Mínerva og Róm og guðinn Mars. Lágmynd geymd í Palazzo della Cancelleria í Róm. <STÆKKA>
Það var keisurum nauðsyn að vinna sér lýðhylli og það gerðu þeir með matargjöfum og blóðugum bardögum manna og dýra, borgurunum til skemmtunar í leikhúsum borgarinnar. Vespasíanus hafði látið byggja hið mikla Kóloseum til þessa og ekki var syni hans öðruvísi farið. Hann var þó kannski föðurbetrungur að því leyti að hann vildi koma á vopnlausum íþróttakappleikum eins og gerðust á Grikklandi. Dómitíanus stofnaði því til kappleika sem skyldu vera haldnir á fjögurra ára fresti. Lét hann byggja undir þá leikvanginn sem nú er við hann er kenndur og liggur undir Navónutorgi.
Mbl.is 16.6.2001 Kólosseum reist fyrir ránsfeng? Fornleifafræðingar hafa nú fundið vísbendingar um að Kólosseum, hringleikahúsið í Róm sem notað var til dýrasýninga og bardaga skylmingaþræla, hafi verið byggt fyrir ránsfeng úr musteri Gyðinga í Jerúsalem. Áletrun á minnisvarða sem nýlega var ráðið fram úr þykir benda til þessa.
Á minnisvarðann, sem sýndur var opinberlega sl. fimmtudag, er ritað að árið 443 e. Kr. hafi öldungadeildarþingmaður að nafni Lampaudius látið endurgera hringleikahúsið. Fornleifafræðingar ráku hins vegar augun í aðra áletrun úr bronsi undir þeirri fyrrnefndu sem hafði áður verið grafin í steininn. Sú áletrun hefur verið þýdd: „Sesar Vespasíanus Ágústus keisari lét reisa þetta nýja hringleikahús fyrir herfang úr stríðinu."
Hernám Jerúsalemborgar árið 70 Haft er eftir Cinzia Conti, stjórnanda viðgerða á Kólosseum sem nú standa yfir, að enginn vafi sé á því að hér sé átt við ránsfeng frá Jerúsalem. Ránið á musterinu í Jerúsalem átti sér stað þegar Títus, þáverandi keisari Rómaveldis, hernam Jerúsalem og lagði í rúst árið 70 e.Kr..
Eldaðu
ítalskt !!!
Oft er það einfaldleikinn sem blívur
best og segja má að eitt af því
sem einkennir ítalska matargerð sé sparleg
notkun hráefnis og krydda.
Söguás:
1929
Mússolíní og Píus páfi
XI. semja um réttarstöðu Páfagarðs
sem sjálfstætt ríki innan ítalska
ríkisins með samningi sem kenndur er við
Lateran.
Hátíðir
Kjötkveðju-
hátíð er haldin í Róm
svo til allan febrúarmánuð og nær
hámarki á Martedí Grasso,
sprengidag þeirra Ítala. Karnivalið virðist
aðallega vera hátíð smáfólksins;
telpurnar klæða sig upp í prinsessukjóla
og strákarnir í ofurhetjubúninga.
Hver
er maðurinn?
Silvio Berlusconi fv. forsætis-
ráðherra Ítalíu hóf ferilinn
sem dægurlaga-söngvari á ferjum, en
tók síðan að stunda viðskipti
og sá sér þá hag í að
stofna til vinfengis við stjórnmálamenn.
Feneyjar
Feneyjar eru reistar á mörgum hólmum
og helsti ferðamáti íbúa innan
borgarinnar hefur frá upphafi verið siglingar.
Upphaf
klaustur-
lífs
Það féll í hlut Benedikts frá
Núrsíu að stofna fyrstu munka-
regluna og ber hún nafn hans. Benedikt kom klaustri
á laggirnar á Monte Cassino á Suður-Ítalíu.
Kaþólsk
trú og lútersk
Ef kaþólskur maður bergir brauðið
við altarisgöngu verður brauðið að
holdi Krists í munni honum vegna þess að
presturinn framkvæmir athöfnina fyrir hönd
kirkjunnar.
Leonardo
Leonardo da Vinci er talinn einn mesti listamaður
sögunnar. Hann fæddist í smábænum
Vinci á Ítalíu um miðja 15. öldina
og hefur æ síðan verið við þann
bæ kenndur.
ÁBÓTINN
SAGÐI ...
„Rómaborg er
yfir öllum borgum, og hjá henni eru allar borgir
að virða sem þorp, því að jörð
og steinar og stræti öll eru roðin
í blóði heilagra manna“.
Títus Flavíus Vespasíanus var af almúgafólki kominn, en hafði unnið sig upp til æðstu metorða innan hersins. Hann hafði herjað á Bretlandi, verið landstjóri í Afríku og barið niður uppreisn í Júdeu fyrir Neró. Valdataka hans var mjög til marks um breytta tíma í Róm. Nú var settur til keisara utanbæjarmaður, herstjóri af lægri stigum - og ekki af lífvarðasveitum keisaraembættisins, eins og raunin var orðin í tíð Kládíusar og Nerós, heldur í umboði og krafti skattlandshers. Vespasíanus ríkti í áratug og dó eðlilegum dauðdaga á æskuheimili sínu í Reate. 
Svo varð einnig um eldri son hans og nafna, Títus, sem aðeins náði að verma valdastólinn tæp tvö ár, en þótti einstaklega vænn keisari og hæfur stjórnandi. Hann tók þó Gyðinga engum vetlingatökum þegar faðir hans hafði falið honum að berja að fullu niður uppreisn þeirra í Jerúsalem. Borgin helga var þá jöfnuð við jörðu og rænd gersemum sínum. Títusi til heiðurs og herferðinni var reistur sigurbogi sunnan Rómartorgs og við hann kenndur. Á lágmyndum innan í boganum má m.a. sjá hermenn halda á sjöarma kertastjaka, tákni hinna guðsútvöldu ætta.
Nú var röðin komin að yngri syninum. Dómitíanus þótti hefja keisaratíð sína afskaplega vel og vera röggsamur stjórnandi. En svo þótti óstjórn hans vera orðin óþolandi á hinum seinni árum (og voru Rómverjar þó flestu vanir) að jafnvel eiginkona hans, Dómitía, er grunuð um að hafa átt þátt í morði hans. Þá var svo komið að keisarinn vildi láta ávarpa sig sem Herra og guð (Dominus et Deus) og var þá öðruvísi farið en föður sínum sem hafði svo mælt þegar hann fann dauðan nálgast: Æ, nú held ég sé að breytast í guð (þá var til siðs að taka látna keisara í guðatölu).
MMX Saga /
Kirkja /
Listir /
Matur
/ Tenglar