| |
|
| |
|
 |
LEITA
í VEFNUM |
 |
|
|
| |
| Sláðu inn það
efnisorð sem þú hefur áhuga
á að fræðast um í Rómarvefnum. |
|
|
|
NÝTT
í VEFNUM |
|
|
|
 |
|
08.05.09 Mussolini
og launsonurinn. Lesa
17.05.07 Nokkrir góðir punktar um eitt og
annað sem hægt er að gera í Róm.
Lesa
15.05.07 10 staðir í Róm sem koma þér
í beint samband við fornöldina. Lesa
04.11.06 Vínframleiðsla á Sikiley er
mikil og hefur stórbatnað síðustu árin.
Lesa
02.09.06 Bottega dei vini er vínsetur vert að
heimsækja í Verónu. Lesa |
|
|
FERÐAVEFIR |
|
|
|
| |
|
|
SKÁLDIÐ
SAGÐI ... |
|
|
|
„Ef
ég skyldi einhverntíma komast í vandræði
þá vildi ég vera meðal ítala.“
- Halldór Laxness.
Lestu meira um hvernig íslensk skáld hafa
ort og skrifað
um Ítali og Ítalíu. |
|
|
|
UMSAGNIR |
|
|
|
 |
|
„Við
erum búin að vísa mörgum í
hús til ykkar því af þeim vefjum
ítölskum sem við skoðum þá
held ég að ykkar geri betur en flestir að
vísa til vegar á Ítalíu og
ekki síst í Róm.“
„...hagnýtur
og
hentugur vefur sem fær nánast fullt hús
stiga út á upplýsingagildið
og skemmtilegheitin ...“
„Við
prentuðum út margar síður af þessum
snilldarvef og notuðum sem biblíu á
10 daga ferðalagi okkar um Róm.“
Meira |
|
|
| |
|
|
| | RÓMVERSK-KAÞÓLSKA KIRKJAN > ÍSLAND OG RÓM | | | Til Róms | | | „Rómaborg er yfir öllum borgum, og hjá henni eru
allar borgir að virða sem þorp, því að jörð og steinar
og stræti öll eru roðin í blóði heilagra manna.“
| | | - Nikulás ábóti á Þverá, 12. öld. |
 | PÍLAGRÍMAR Suðurgöngu-
menn koma að einu borgar-
hliða Rómar. | Svo segir í Landnámabók að þá er landið byggðist frá Noregi „var Adríánús [II.] páfi í Róma ok Jóhannes [VIII.] eftir hann, ..., en Hlöðver Hlöðvesson keisari fyrir norðan fjall, ...“.
Suðurganga Íslendinga
Rétt eins og forfeður okkar víluðu ekki fyrir sér að sigla hvert á land sem var, þá settu synir þeirra og dætur það ekki fyrir sig að ganga suður. „Rómaborg er yfir öllum borgum, og hjá henni eru allar borgir að virða sem þorp, því að jörð og steinar og stræti öll eru roðin í blóði heilagra manna,“ segir Nikulás ábóti á Munkaþverá sem gekk suður um miðja 12. öld. En hann var ekki einn um að ganga þá leið og vissulega hefur hún verið troðin slóðin niður Alpafjöllin og áfram skagann til Rómar. Örsnöggt skulum við bregða okkur inn á stofu til Snæfríðar og biskupsfrúar einn sólríkan haustdag þar sem Arnas Arnæus situr hjá þeim, býður þeim snuff og lýsir þeim hughrifum sem Róm vakti honum:
| Þá lýsti hann fyrir þeim lágri konu roskinni, heldur rýrri, í hópi þýðverskra pílagríma í Róm, óauðkendum einstaklíngi í þeim grámannahópi sem virðist enn grárri en ella í samanburði við heimamenn borgarinnar, enda ekki reiknaðir meira en fuglasveimur af innbyggjurunum, og jafnvel betlarar Róms og laðrónar eru fyrirmannlegir hjá þeim. Og ein ... er ... þessi hversdagslega óásjálega kona ..., berfætt eins og öll Evrópa í upphafi elleftu aldar, ... En í littlu knýti ... geymdi hún þó nýa skó, sem hún hafði haft með sér lengi[.] ... til að gefa páfanum fyrir þær syndir sem hún hafði drýgt í landinu sem hún hafði feingið þá, Vínlandi góða 1) |
Hér er að sjálfsögðu lýst göngukonunni Guðríði Þorbjarnardóttur „frá Glaumbæ í skagafirði á Íslandi, sem átt hafði bú í Vínlandi hinu góða um ára skeið og fætt þar son sem ættir íslendinga eru frá komnar, Snorra son Þorfinns karlsefnis.“ 2)
Pílagrímar
Frá upphafi allra vega til Rómar caput mundi hafa menn átt þangað erindi, hvort sem það var við keisara eða Krists umba. Nú er ekki nema rétt rúm öld síðan Róm varð höfuðstaður sameinaðrar Ítalíu (1870), en um aldir hefur hún verið höfuðborg kaþólsku kirkjunnar, háborg klassískra lista, endurreisnar og barokks; einstök menningarborg í öllum skilningi. Í snemmkristni tóku menn að ganga til Róms þar sem páfinn sat, en Pétur og Páll píndir og grafnir, og í endurreisn sóttu listamenn sér þangað fyrirmyndir. Í nokkrum tungumálum álfunnar eru sagnorð sem lýsa ferðalögum mótuð af nafni Rómaborgar, s.s. í gamalli frönsku „romieu“, í spænsku „romero“, í portúgölsku ‚romeiro“, í miðaldaensku „romen“ og í nútímaensku „to roam“.
Nú sem fyrr flykkjast þangað jafnt trúaðir sem og unnendur fagurra lista - pílagrímar hvor á sinn háttinn sem kannski er ekki svo óskildur. Fyrstu fimm aldir kristni á Íslandi – og rúmlega það – lá Róm næst allra borga (sbr. A. Arneus í Hinu Ljósa mani Laxness). Þá heyrði kirkjan íslenska undir páfann í Róm og það kallaði á samskipti embættismanna og almennings við yfirvaldið þar fyrir sunnan.
„Pílagrímur“ eða „pelagrímur“ merkir í máli okkar „maður sem ferðast til heilagra staða”, en ferðamerkingin er þó eldri en hin trúarlega. Rómverjar kölluðu aðkomumann peregrinus (af latneska ao. peregre, erlendis) og gat ferðalag heitið peregrinatio. Þaðan er kominn okkar pílagrímur (ít. pellegrino). 3) Vitað er um farabók sem Gissur Hallson suðurfari setti saman eftir miðja 12. öld og hét Flos peregrinationis, eða Ferðablómstur.
1) Í 9. kafla Hins ljósa mans Laxness biður biskupsfrúin Arnas að fara nú ekki að tala um "bansettan páfann" lengst úti í Róm, en hann segir skoðun sína hins vegar vera þá að fáar borgir liggi nær landinu "og þess var skamt að minnast að hún lá næst allra borga, ...".
2) Sjá 9. kafla Hins ljósa mans.
3) Úr Íslensku máli Gísla Jónssonar, 965. þætti, Mbl. 1998. | |
|
|
MMX Saga /
Kirkja /
Listir /
Matur
/ Tenglar