VATNIÐ GÓÐA Í RÓM Vegfarandi svalar þorsta sínum í rómarvatni sem rennur úr brunni meistara Bernínís sem hann gerði fyrir páfa af ætt Barberína. Kennimerki þeirrar fjölskyldu var einmitt býflugan sem sem situr á vatnsbrunninum ofan við höfuð mannsins.

Líkt og aðrar borgir á Róm sér mörg andlit, margar hliðar og sumar skuggalegar. Róm er þröng borg, allt of margir ferðamenn eiga það til að safnast þar saman á sama tíma, stoppa stutt við en flengjast á milli monjumenta og eru svo flognir burt með heldur brenglaða mynd af borginni í kollinum.

Það vill því brenna við að ferðamenn í Róm sjái meira af öðrum ferðamönnum en fallegum byggingum, svölum og hljóðlátum kirkjum, skringilegum strætum - jú, sjá þetta allt saman en samt ekki - kynnist frekar svindlurum og vondu túrhestafóðri en skemmtilegum Rómverjum og þeirra ágæta mat.

En til þess er handbókarþáttur Rómarvefjarins gerður að sem flestir geti séð í gegnum það sem í fljótu bragði virðist og reynt og notið þess sem er í borginni. Lykillinn að ánægjulegri Rómardvöl er að gefa sér tíma til að njóta borgarinnar - og kannski lesa svolítið í Rómarvefnum áður en lagt er í'ann.

Rölt um Róm
Eitt af mörgu sem kemur manni skemmtilega á óvart í Róm er hversu lítill bærinn er. Borgin sjálf með öllum sínum úthverfum er svo sem ekki lítil og þar búa um þrjár milljónir manna. En miðbærinn og svæðið kringum hann er það sem ferðamenn hafa áhuga á og það svæði verður að teljast viðráðanlegt og tiltölulega fljótlegt að komast fótgangandi á milli staða. En miðbærinn er á hinn bóginn þéttbyggður, með mörg þröng og bugðótt stræti, margt að sjá og auðvelt að villast af leið.

En maður er alltaf - og sem betur fer og ekki við öðru að búast í borg sem Róm - að sjá eitthvað nýtt; ganga götur sem maður hefur ekki gengið áður, taka eftir hliðargötu sem maður hafði ekki áður tekið eftir, koma að byggingu úr annarri átt og sjá á henni nýja hlið, uppgötva nýtt og nýtt torg eða húsasund, o.s.frv. Svo eru húsagarðarnir heimar út af fyrir sig og verið ófeimin að líta inn í þá þegar færi gefst.

Hvar sem maður kemur vill maður komst að miðju mannlífsins. Í Róm er ótal fallegra torga, stórra og smárra, sem fólk kemur saman á. En, það er bara einn gamall miðbær (centro storico) og hann er að finna á Marsvöllum - eiðinu sem liggur á milli Kapítol- og Kvirinalhæða austan megin og Janikúlum- og Vatíkanhæða vestan megin. Þarna eru Navónutorgið mikla, Panþeon, Campo de' Fiori og Gyðingahverfið.

Rómverjar
Það er ekki hátt hlutfall Ítala sem búa í Róm, miðað við að fimmtungur Breta býr í Lundúnum, sjötti hluti Frakka í París og tæplega helmingur Íslendinga í Reykjavík og nágrenni. Sagt er að þeir sem fylla flokk innfæddra í Róm, þá sem við köllum Rómverja og eiga sér nokkurra kynslóða sögu í borginni, séu ekki fleiri en sjötti eða sjöundi hluti borgarbúa. Hinir, kallaðir forestieri eða utanbæjarmenn, koma margir að sunnan.

Rómverjar eru venjulega að flýta sér eitthvert og gera þá ráð fyrir að hinir víki, eða þeir standa nokkrir saman á miðri gangstétt og gera þá ráð fyrir að hinir víki, ef þeir gera þá ráð fyrir einhverju yfirleitt.