„Ef
ég skyldi einhverntíma komast í vandræði
þá vildi ég vera meðal ítala.“
- Halldór Laxness.
Lestu meira um hvernig íslensk skáld hafa
ort og skrifað
um Ítali og Ítalíu.
UMSAGNIR
„Við
erum búin að vísa mörgum í
hús til ykkar því af þeim vefjum
ítölskum sem við skoðum þá
held ég að ykkar geri betur en flestir að
vísa til vegar á Ítalíu og
ekki síst í Róm.“
„...hagnýtur
og
hentugur vefur sem fær nánast fullt hús
stiga út á upplýsingagildið
og skemmtilegheitin ...“
„Við
prentuðum út margar síður af þessum
snilldarvef og notuðum sem biblíu á
10 daga ferðalagi okkar um Róm.“
HUGMYND MÍN UM Róm var ekkert sérlega blómleg áður en ég flutti þangað. Annað kom þó á daginn.
Róm er að sönnu græn borg; hvergi langt í stóra og skógivaxna almenningsgarða, svo ekki sé minnst á jurtalífið sem þrífst innan hinna fjölmörgu en duldu húsagarða borgarinnar og á svölum og þökum. Allt í blóma í Róma.
Helstu almenningsgarðarnir eru gamlir herragarðar sem heita Villa þetta eða hitt, kenndir við voldugar páfafjölskyldur er höfðu þar sumarhallir. Villa Borghese er þeirra þekktastur, en Villa Doria Pamphilj stærstur. Þangað sækir fólk til að viðra sjálft sig og hundana, sitja í skugga sígrænna trjáa og lesa, blunda, kela. Önnur útivistarsvæði eru t.d. á Janikúlumhæð, sem er önnur helsta hæðin á vesturbakka Tíber (hin er Vatíkanhæð) og hvar best sést yfir miðbæ Rómar, og í tóftum Sirkusar Maximusar, sem var elsti leikvangur Rómverja til forna. Gott útivistarsvæði er jafnframt við hinn forna Appíuveg í umhverfi katakomba og fornminja og í minni görðum út um alla borg.
Maraþonið er eini dagur ársins sem bærinn er með öllu lokaður loftmengandi skellinöðrum og blikkbeljum.
Ómótstæðilegt tækifæri Rómarmaraþon er helsta almenningsíþróttahátíð borgarinnar, þótt hlaupið eigi sér ekki langa sögu í núverandi mynd. Maraþondaginn er miðborgin lokuð fyrir umferð, allt frá Kólosseum norður að Milvíóbrú þar sem Konstantínus keisari háði sögulega orrustu. Er þetta eini dagur ársins sem bærinn er með öllu lokaður loftmengandi skellinöðrum og blikkbeljum. Slíkt tækifæri lætur maður ekki fram hjá sér fara að geta skoðað borgina við svo ákjósanlegar aðstæður; trimma aldamáða steina stræta og torga Rómar, láta berast með hlaupinu eins og pílagrímur á göngu milli höfuðkirkna borgarinnar, þjóta fram hjá fögrum byggingum eða menjum þeirra. Á hlaupum um Róm kynnist maður borginni á allt annan hátt og á reyndar allt annað erindi við hana heldur en í hlutverki hins óbreytta ferðamanns. Maður er þátttakandi ásamt þúsundum annarra, en heimamenn sumir standa hjá og hvetja.
Torgahlaup Við hjónaleysin vorum mætt í okkar annað skipti að taka þátt í skemmtilegu hlaupi en höfðum nú platað móður mína með okkur. Ætluðu konurnar í 5 km skemmtiskokk en ég í hálfmaraþon. Skemmtiskokksleiðin er ekkert slor. Hlaupið er frá Kólosseum út breiðgötuna sem hefur rústir keisaratorganna til beggja handa að Feneyjatorgi og síðan í suður meðfram hlíðum Kapítólhæðar að Sirkusi Maximusi og langleiðina niður að píramída Sestíusar ræðismanns. Áður en að honum kemur er hins vegar snúið við og hlaupið áfram veginn milli tveggja hæða, Palatín og Selíus, og endað á hring kringum hringleikhús Flavína, Kólosseum. Maraþonleiðin liggur hins vegar fyrst norður í bæ og svo suður að grafhýsinu fyrrnefnda. Hlaupið er um mörg fegurstu torg Rómar og því er þetta einskonar torgahlaup. Þrátt fyrir að borgin sé byggð inn í hæðótt landslag er hlaupabrautin að mestu slétt yfirferðar. Í mars er svo hið þægilegasta hlaupaveður.
Rómarmaraþon Það var milt veður þennan morguninn í mars árið 1999, sólskin en ekki of heitt fyrir hlaupið. Kvinnurnar komu sér fyrir aftar í hlauparahópnum, en ég reyndi að mjaka mér nær rásmarkinu. Allt í góðu, nema að ekki er boðið upp á hálfmaraþon í Rómarmaraþoni, aðeins 5 eða 42 km! Nú vorum við þrjátíuogfimmþúsundin ræst og hópurinn rann af stað, hægt í fyrstu. Eftir nokkur hundruð metra skilja leiðir skemmti- og langskokkara á Feneyjatorgi og við maraþonmennin hlaupum upp Via del Corso, aðalverslunargötu bæjarins.
Gatan sú er ekki einasta vön fólki á hlaupum inn og út um búðirnar, heldur útleggst heiti hennar á íslensku sem Hlaupabraut, því eitt sinn var hún skeiðvöllur hrossa sem ruddust götuna frá Popolotorgi - þangað sem við nú stefnum - niður á Feneyjatorg á kjötkveðjuhátíð borgarinnar. Þegar inn á nýuppgert Popolotorg er komið bíður okkar lúðrasveit og spilar undir meðan við tökum hringinn í vestur. Leiðin liggur yfir Tíber upp á Péturstorg og þaðan er stefnan tekin í norður upp með ánni að Ólympíuleikvangnum og loks hlaupið í austur sem leið liggur meðfram ánni að aðalmosku borgarinnar sem stendur vestan við Villa Alda garðinn. Þá er snúið við og hlaupið til baka, en nú eftir eystri bakkanum.
Að sníða sér hlaup eftir þreki Eftir nokkra kílómetra hef ég skilað hálfu maraþoni, 21 km eins og ég ætlaði mér, við íþróttahöll ítalska arkitektsins Nerví, Palazetto dello sport, sem er vel þekkt í byggingarlistarsögu aldarinnar. Nei, þetta gengur ekki, hugsa ég með sjálfum mér. Þetta er ekki nógu spennandi endastöð og þar að auki allt of langt frá miðbænum þar sem ég ætla að hitta mitt fólk - get allt eins hlaupið þangað! Ég ákveð því að láta ekki staðar numið fyrr en niðri á Navónutorgi og taka þar einn lokahring. Og ekki úr vegi, því þar sem nú liggur fallegast torga í hjarta Rómar var áður leikvangur Dómitíanusar sem hann lét reisa í keisaratíð sinni árin 81-96. Þetta var íþróttaleikvangur og aðalkeppnisgreinin kapphlaup. Nú sitja þarna ferðamenn og innfæddir og njóta fegurðar og veitinga undir sól, dást að Fjórfljótabrunni barokkmeistarans Bernínís. Tignarlegur staður til að enda hlaup mitt þann daginn, 30 km að baki og ekki frá því að ég hafi tekið sprett síðustu metrana. Ó, hvað þetta var nú gott! og einmitt komið hádegi og lystin aldrei meiri. Nú verður vel þegið pasta og Frascatimysa inni á huggulegri trattoríu, inni segi ég, því um hádegið höfðu orðið veðrahvörf, dregið fyrir og komin gjóla. Ég hafði upp á mínum konum, jafnsælum með sitt skokk, og saman héldum við á vit verðskuldaðrar máltíðar.
Hlaupaskóna með til Rómar Að þessu sögðu ætti enginn að þurfa að skilja hlaupaskóna eftir heima þegar Róm er heimsótt. Það ætti þvert á móti að gefa heimsókninni aðra vídd að skokka svona eins og einu sinni um herra- og hallargarða Rómar. Rómarmaraþon er haldið síðasta sunnudag marsmánaðar ár hvert.
Eldaðu
ítalskt !!!
Oft er það einfaldleikinn sem blívur
best og segja má að eitt af því
sem einkennir ítalska matargerð sé sparleg
notkun hráefnis og krydda.
Söguás:
1929
Mússolíní og Píus páfi
XI. semja um réttarstöðu Páfagarðs
sem sjálfstætt ríki innan ítalska
ríkisins með samningi sem kenndur er við
Lateran.
Hátíðir
Kjötkveðju-
hátíð er haldin í Róm
svo til allan febrúarmánuð og nær
hámarki á Martedí Grasso,
sprengidag þeirra Ítala. Karnivalið virðist
aðallega vera hátíð smáfólksins;
telpurnar klæða sig upp í prinsessukjóla
og strákarnir í ofurhetjubúninga.
Hver
er maðurinn?
Silvio Berlusconi fv. forsætis-
ráðherra Ítalíu hóf ferilinn
sem dægurlaga-söngvari á ferjum, en
tók síðan að stunda viðskipti
og sá sér þá hag í að
stofna til vinfengis við stjórnmálamenn.
Feneyjar
Feneyjar eru reistar á mörgum hólmum
og helsti ferðamáti íbúa innan
borgarinnar hefur frá upphafi verið siglingar.
Upphaf
klaustur-
lífs
Það féll í hlut Benedikts frá
Núrsíu að stofna fyrstu munka-
regluna og ber hún nafn hans. Benedikt kom klaustri
á laggirnar á Monte Cassino á Suður-Ítalíu.
Kaþólsk
trú og lútersk
Ef kaþólskur maður bergir brauðið
við altarisgöngu verður brauðið að
holdi Krists í munni honum vegna þess að
presturinn framkvæmir athöfnina fyrir hönd
kirkjunnar.
Leonardo
Leonardo da Vinci er talinn einn mesti listamaður
sögunnar. Hann fæddist í smábænum
Vinci á Ítalíu um miðja 15. öldina
og hefur æ síðan verið við þann
bæ kenndur.
ÁBÓTINN
SAGÐI ...
„Rómaborg er
yfir öllum borgum, og hjá henni eru allar borgir
að virða sem þorp, því að jörð
og steinar og stræti öll eru roðin
í blóði heilagra manna“.
HUGMYND MÍN UM Róm var ekkert sérlega blómleg áður en ég flutti þangað. Annað kom þó á daginn.
Vefur Rómarmaraþons er á
kp á sömu nótum: 
MMX Saga /
Kirkja /
Listir /
Matur
/ Tenglar